ali
جمعه ۹ تیر ۱۳۹۱ ۲۰:۲۶
Pas Iran koshesh???
امین
جمعه ۹ تیر ۱۳۹۱ ۲۲:۳۲
سلام
یاد غزلی مولانا افتادم

بیآید تا قدر یک دیگر بدانیم
که تا ناگه ز همدیگر نمانیم
الا آخر غزل........

با تشکر

هم گریز
جمعه ۹ تیر ۱۳۹۱ ۲۳:۴۰
مرسی از این که ما رو در دیدن و شنیدن این ویدئوها و آهنگهای زیبا شریک می کنید.
توسکا
شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۱ ۷:۵۶
با سلام

ویدئوی شادی آفرین و انرژی بخشیست ؛ خیلی‌ زیبا "وحدت" و "جزئی از یک کلّ بودن"  را به تصویر کشیده مخصوصا در رقص هایی که حرکات   جمعیت (در کشورهای مختلف) موجی  همچون موج دریا را نمایش می‌دهد  که هر فرد مثل قطره‌ای است در این امواج .

ممنون
ساناز م.
شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۱ ۸:۲۸
وای چقدر قشنگ بود!
آدم احساس زنده بودن میکنه...
سان شان
شنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۱ ۱۰:۸
خنده

دست مریزاد
tabkom
یکشنبه ۱۱ تیر ۱۳۹۱ ۱۳:۱۱
با سلام خدمت آقای پانویس و همه دوستان

رقص و موسیقی  و شعر با هم اشتراکاتی دارند....یعنی حرکات موزون......نغمه‌های ریتمیک و گوش‌نواز.....و کلمات هم‌ قافیه و متوازن،  به ترتیب در هرکدام از این هنرها نقش آفرینی می‌کنند.....و البته در همه آنها چرخش و دور و تکرار به چشم می‌خورد.....مگر نه آفرینش هم گردشی مکرر، اما از هر زبان نامکرر است؟!.....
و جالب است که حرکات موزون و همآهنگ با یک ریتم واحد که نام رقص دارد را در همه فرهنگها و اقوام از هزاران سال پیش تا کنون می‌توان مشاهده کرد....حتی اگر در قدیم زمانی که این اقوام با هم ارتباطی هم نداشته بوده‌اند.....بنابراین تمایل به این گونه ابراز وجود می‌تواند ذاتی و درونی باشد......و البته غیرقابل حذف!

ممنون
رها
سه شنبه ۱۳ تیر ۱۳۹۱ ۰:۵۳
با سلام
جای بچه های ایرانی در این ویدیو خالی بود
جای بچه هایی که شادی و عشق ورزیدنشان سرکوب شده.
و ...
تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل
نظر شما
    [حذف مشخصات]
نظر شما در مورد این مطلب پس از تایید نویسنده وبلاگ نمایش داده خواهد شد