سلام
لاشیء

بچه ها  که با همدیگر دعوایشان میشود طولی نمی کشد که یادشان می رود چه چیزها به هم گفته اند زودی با هم آشتی می کنند و آدم بزرگها هم می خندند و می گویند بچه است دیگر این چیزها را نمی فهمد و خوشبختانه به همین یک جمله اکتفا می کنند ودست از سرش بر می دارند اگر آدم بزرگی یادش برود که دیروز فلانی چی به او گفته و از نو با او ارتباط برقرار کند از هر طرف مورد سرزنش قرار می گیرد که وای تو چقدر ساده ای یادت نیست چه رفتاری کرد؟!، هیچوقت به ذهن مبارکشان خطور نمی کند که بابا جان دیروز، دیروز بود وتمام شد امروز روز دیگر است. وهمینطورگاه  انسان خودش رفتاری می کند که شاید هیچ اثر و تصویر بدی در ذهن نفر مقابل ایجاد نکند اما از نظرخودش خوشایند نیست  و مدام خودش را سرزنش می کند چون تصور می کند در حق او بدی کرده اما چه بسا ناخودآگاه ترسش از این باشد که مبادا تصویری که از خود در ذهن طرف ایجاد کرده و از آن لذت میبرد ،مخدوش شود