از ورزش غافل نشوید......جسم هم مثل روح احتیاج به گردش و نو آوری دارد......کلیه سنگ‌های کلیه هم مثل عادت‌های ذهنی می‌آیند جاخوش می‌کنند و به مرور زمان به حجم آنها اضافه می‌شود....من حدود پنج سال است که هر روز دوچرخه سواری می‌کنم.....البته برنامه ورزشی ندارم...توفیق اجباری است که با دوچرخه تا محل کار می‌روم و برمی‌گردم.....چیزی در حدود ده کیلومتر در مجموع رفت و برگشت....نکته جالب اینکه به طور نمونه  گاهی در گذشته  موقع مسواک زدن خونریزی لثه داشتم  اما بعد از گذشتن یکسال از دوچرخه سواری این مشکل از بین رفت در صورتیکه به نظر می‌رسد دوچرخه سواری ربطی به لثه ندارد.....شاید اغلب برای تناسب اندام و لاغر شدن و یا ورزیده شدن ورزش می‌کنند اما اصل ورزش و ورزش کردن باعث گردش خون بیشتر در کل بدن می‌شود و به این ترتیب چون خون بیشتری ازاندام‌های مختلف بدن عبور می‌کند....هر کجا ایرادی ببیند زودتر وارسی و رفع می‌کند.....

---
برنامه ورزش هست. اما گاهی کلیه بطور ژنتیک سنگ ساز است ظاهراً.

با سلام و عرض ادب و احترام
مرتضی میگه:

در بلا می بینمت گردم بلا گردان تو
درد تو از آن من خوش صحتم از آن تو
این دو بیتی را سرودم همره دسته گلی
میفرستم سوی تو ای جان من قربان تو

🌹🌹🌹
🌹🌹
🌹

---
ممنون مرتضای عزیز.

ای بوی توام در یاد
دردت به تن من باد

سلام

تحمل درد سنگ کلیه خیلی سخت است بخصوص وقتی که برای دفع شدن بحرکت درمی آید در اطرافیان دیده ام انشاءاله که از شرش خلاص می شوید. معمولا برای اولین بار که انسان گرفتار سنگ کلیه می شود پس از دفع، این سنگ را به ازمایشگاه می برند تا جنس آن معلوم شود و براساس آن رژیم غذائی می دهند که همیشه بایستی از آن غذا ها پرهیز و یا کمتر استفاده کرد.پرهیز نباشد فایده نمی کند و مجددا ایجاد می شوند.
برای دفع سنگ "خود" نیز قبل از همه شناخت خصوصیات آن است و اینکه انسان  آگاه شود که نفس یا "خود" یک پدیده پنداری و خودساخته است و با شروع آگاهی، درد انسان نیز شروع می شود نه به این معنا که قبلا دردی نداشته خیلی هم پر درد و بیچاره بوده اما آن دردها را هویت فکری به او میداده و تصور می کرده که امور بیرونی این ظلم را در حق وی می کنند ،پس از آگاهی متوجه می شود که منشاء همه آن بدبختیها پندارهای موهومی خودش بوده است واینبار رنجی آگاهانه در وی بوجود می آید که چاره ای جز صبر بر این دردهای  آگاهانه و مهمتر از آن پرهیز از رفتن مجدد به زمان روانشناختی در ذهن ندارد تا بمرور این "من" پنداری وتوهمی کوچک و کوچکتر شود و دردهایش کاهش یابد چون هر چقدر هم دانش خودشناسی کسب کرده باشد اگر به خورد جانش نرود، اگر از فکرهای بیهوده در ذهن پرهیز نکند فایده نخواهد داشت