باد می آید و میکاهد از آه لب تو
آه از تر شدن گاه به گاه لب تو
بختیاری شده ام ایل به راه اندازم
رمه ای بوسه بیارم لب چاه لب تو
پرده در پرده غزل مست مرکب خوانی
می چکد نت به نت از شور و سه گاه لب تو

سلام

تماشای واقعی  درخت و آسمان آبی و ابرهای نقره ای نه تنها چیزی به ارزشهای هویت فکری من اضافه نمی کند بلکه مانع خیالبافی و تصویر سازی ذهن هم می شود اما در تماشای ساخته های بشر ، ذهن در حین تماشای آنها خود را در آن شرایط و موقعیت ها قرار می دهد و ذهنا از آنها کسب ارزش و اعتبار می کند و سن سی شن می گیرد، پس در هر کاری که انسان می کند باید خوراک هویتی هم برای ذهن باشد وگرنه برایش ملال آور می شود مثلا ممکن است بنده از انجام کارهای پدر و مادر پیر احساس ملالت و خستگی بکنم چرا که والدین برای هویت فکری ارزش زا نیستند اما کارهائی بسیار سخت تر از آن را برای دیگری انجام میدهم بخصوص اگر این دیگری شخصی مورد علاقه "من" باشد چون در آنجا این هویت فکریست که از این کار به عناوین مختلف احساس غرور ، ارزش و سن سی شن می کند.

باز به بط گفت که صحرا خوش است
گفت شبت خوش که مرا جا خوش است

با سلام...

نکته جالب اینکه آدمی همین دنیای سه بُعدی و خوش آب و رنگ بی‌واسطه را رها می‌کند و سعی دارد این حالت سه بعدی را به شکلی مصنوعی در روی پرده سینما ایجاد کند....وقتی هم یک چیزی در این حدود را می سازد همه هجوم می‌برند و تماشا می‌کنند و به همدیگر می‌گویند...ببین چقدر جالب ....تکنولوژی چکار کرده؟!.....تو گویی بشر هنوز دنبال این است که غیر مستقیم توانایی آفریننده‌گی خودش را به رخ بکشد و تسلط خود را بر طبیعت و هستی ثابت کند....مثلا تا جایی که می‌دانم زمزمه‌هایی از تکمیل یک روش جدید به نام فیلمبرداری و پخش فیلم به صورت "هولوگرام" هست که در این روش شما بازیگران را در وسط اطاقی که نشسته‌اید تماشا میکنید و با چرخیدن به اطراف، ابعاد دیگر فیلم و بازیگران را می‌توانید ببینید...
شاید هم دست اندرکاران گرداندن دنیا این چنین توانایی‌ها را ایجاد می‌کنند و نمایش می‌دهند تا ضمن اینکه بینندگان را مقهور می‌کنند، اعتماد آنها را هم جلب کنند تا بیش از پیش خودشان را به دست آنها و سیاست‌هایشان بسپارند....
اما خودمانیم تبلیغ حسابی هم برای این فیلم اُز شد و خلاصه مقصود و منظور دلخواه فیلم‌سازان هم برآورده گردید....

ممنون

🌹

الَّذِينَ يَذْكُرُ‌ونَ اللَّـهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُ‌ونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْ‌ضِ رَ‌بَّنَا مَا خَلَقْتَ هَـٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ‌ ﴿آل عمران: ١٩١﴾

آنها که در هر حالت، ایستاده و نشسته و خفته خدا را یاد کنند و دائم در خلقت آسمان و زمین بیندیشند و گویند: پروردگارا، تو این دستگاه با عظمت را بیهوده نیافریده‌ای، پاک و منزهی، ما را به لطف خود از عذاب دوزخ نگاهدار؛ (۱۹۱)

🌹

چو پیراهن شوم آسوده خاطر
گرت همچون قبا گیرم در آغوش...
🌹

🌹گر  ميسّر  نشود   بوسه  زدن  پايش را-------هر كجا  پاي  نهد  بوسه  زنم جايش را🌹