با سلام و عرض ادب و احترام
مرتضی میگه:

لافِ تو ما را بر آتش بر نهادای تو نفس شوم پست بد نهاد

همین!!!

آمد بهار خرم و آمد رسول یار
مستیم و عاشقیم و خماریم و بی‌قرار

آقای پانویس عزیز کم گوی وگزیده گوی چون دُر این همه پرنویسی هم شاید نشانه سبیل چرب کردن باشد

لافِ تو ما را بر آتش بر نهاد/کان سبیلِ چربِ تو بَر کَنده باد
گر نبودی لافِ زشتت ای گدا /یک کریمی رحم افکندی به ما

واقعا وصف حال ماست...

ترجیح می دهم به خاطر چیزی که هستم دوستم نداشته باشند،
تا این که به خاطر چیزی که نیستم،
دوستم داشته باشند.