سه استاد خنده و شادي

قبل از ادامه شرح غزل  1989، و در تكميل آن، در اينجا بيتي ازغزل  683 تقديم حضورتان مي گردد و سه استاد ديگر شادي و خنده (البته به غير از مولانا و استادش؛ شمس، و به غير از نوزادن و كودكان نو پا) هم معرفي مي شوند:

میا بی‌دف به گور من برادر  
که در بزم خدا غمگین نشاید

بدون دف بر سر مزار من حاضر مشو، كه مرگ تحولي مبارك و جشني الهي است و در چنين ضيافتي غمگين بودن شايسته نيست.