یادداشت‌‌ها و گزیده‌ها

تصویر فوق که کار آقای Jim Benton است، کار بامزه‌ای‌ست. اگر چه به طنز است، اما - چه خود طراح بداند و چه نداند - به نکتهٔ جالبی هم اشاره دارد.

«رهایی باید از درون باشد»(!) جمله‌ٔ معروفی‌ست که در فضاهای عرفانی و درون‌گرایانه به شکلهای متنوع گفته می‌شود. اما وجه شبه این طنز تصویری فقط نکتهٔ «از درون» بودن رهایی نیست.

سه وجه دیگر تشابه بنظر می‌رسد:

۱. «من»، یا همان شخصیتی که من انسان برای خودم ساخته‌ام، نه تنها درون من است(!)، بلکه چنان گرفتارش هستم که زندگی را بر من تنگ کرده‌است(!). انسانی که تنگش گرفته باشد را چه به دیدار زندگی؟ چه به احساس فراغ‌بالی روحی؟ 

۲. از ترس آبرو جرأت رها کردنش را ندارم! نگرانی از اینکه «اونوقت دیگران راجع به من چی فکر می‌کنند؟»!

۳. بماند که چه جلوه‌گری، سر و صدا و چه بوی تعفنی نیز در روابطم با دیگر همنوعانم و تمام وجوه زندگی‌ام راه انداخته است!